بهترین و بدترین انیمیشن‌های دیزنی بر اساس راتن تومیتوز

[ad_1]

انیمیشن‌های دیزنی بخش مهمی از خاطرات دوران کودکی‌مان را به خودشان اختصاص دادند و هنوز هم با گذشت سال‌ها با یادآوری آثار بانمک و خوش‌رنگ و لعابش خنده بر لبانمان می‌نشیند. کمپانی والت دیزنی برای نخستین بار در سال ۱۹۳۷ با سفیدبرفی و هفت کوتوله، اولین انیمیشن سینمایی بلندش را منتشر کرد و از آن زمان تا به حال با ساخت آثاری مثل بامبی، سیندرلا، شیرشاه، پری دریایی کوچک و … دنیا و البته قلب میلیون‌ها کودک را به تسخیر درآورد.

انیمیشن‌های دیزنی به اندازه‌ای جذاب و نوستالژیک هستند که شاید بخواهید به عنوان یک بزرگ‌سال بار دیگر با تماشای آن‌ها، خاطرات کودکی‌تان را مرور کنید یا حتی دوست داشته باشید فرزندانتان را با این شاهکارهای سینمایی آشنا کنید اما تعداد آثار این کمپانی به اندازه‌ای زیاد است که تماشای همه‌ی آن‌ها وقت زیادی از شما می‌گیرد؛ بنابراین شاید بد نباشد انتخاب‌های هوشمندانه‌تری داشته باشید.

جالب است بدانید در ازای هر پروژه‌ی پر سر و صدا و موفقیت‌آمیز دیزنی یک شکست تمام‌عیار هم وجود دارد و این کمپانی همه‌ی تلاشش را می‌کند که آن‌ها را از جلوی چشم مخاطبان دور نگه دارد. از آنجایی که معتقدیم هر شکست مقدمه‌ی پیروزی است، تصمیم گرفتیم در این مقاله ۶ انیمیشن موفق و ۶ انیمیشن ناموفق دیزنی بر اساس امتیاز راتن تومیتوز را بررسی کنیم تا متوجه شویم چه المان‌هایی باعث موفقیت و چه مواردی باعث شکست آثار این کمپانی مطرح شده است.

بهترین: ۱۰۱ سگ خال‌دار (One Hundred and One Dalmatians)

صد و یک سگ خال‌دار

  • سال انتشار: ۱۹۶۱
  • کارگردانان: کلاید جرونیمی، همیلتون لاسک، ولفگانگ رایترمن
  • صداپیشگان: بتی لو جرسون، راد تیلور، کیت باور
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۹۸ از ۱۰۰

‌سگ‌ها سوژه‌ای دوست‌داشتنی و غیرقابل مقاومت برای یک فیلم انیمیشنی هستند. حالا تصور کنید این سوژه‌ی بانمک با فیلم‌نامه‌ای درجه یک ترکیب شود و گروه سازنده‌ای کار درست، روند ساخت را بر عهده بگیرند؛ نتیجه قاعدتا باید چیزی شود در حد و اندازه‌ی صد و یک سگ خال‌دار، انیمیشن جاودانه‌ی والت دیزنی.

روند ساخت این انیمیشن شگفت‌انگیز که از رمانی اثر دودی اسمیت اقتباس شده، در سال ۱۹۵۶ آغاز شد و نهایتا در سال ۱۹۶۱ به پایان رسید. صد و یک سگ خال‌دار از آن زمان تا به حال قلب میلیون‌ها بیننده در سراسر دنیا را به تسخیر درآورد و به یکی از محبوب‌ترین انیمیشن‌های دوران کودکی‌شان تبدیل شد.

راجر و آنیتا رادکلیف زوج جوانی هستند که با تمام عشقشان از دو سگ خالدار به نام‌های پانگو و پردیتا نگهداری می‌کنند. زندگی عاشقانه‌ی آن‌ها با تولد ۱۵ توله، شادتر از قبل می‌شود اما خوشحالی این خانواده ادامه پیدا نمی‌کند چون زن بدجنسی به نام کروئلا دویل برای تهیه‌ی پالتو پوست، ۱۵ توله‌سگ کوچولوی قصه‌ی ما را می‌دزدد. از این جای داستان به بعد شاهد تلاش‌های پانگو و پردیتا برای پیدا کردن فرزندانشان هستیم.

صد و یک سگ خال‌دار یکی از دل‌انگیزترین انیمیشن‌های دیزنی است و منتقدان و مخاطبان زیادی از سراسر دنیا آن را به دلیل داشتن تعداد زیادی سگ بانمک و البته یک شرور درست و حسابی، تحسین می‌کنند. داستان این انیمیشن پر از جزئیات باورپذیر است و هنوز هم سکانس‌هایی که پانگو و پردیتا با عشق و وسواس از بچه‌های کوچکشان مراقبت می‌کردند، برای من از ماندگارترین سکانس‌های انیمیشنی تمام دوران محسوب می‌شود.

جالب است بدانید کروئلا دویل به عنوان یکی از جذاب‌ترین شرورهای کارتونی شناخته می‌شود. کمپانی دیزنی به تازگی در فیلم «کروئلا» (Cruella‎) از پتانسیل‌های این شخصیت استفاده و اتفاقا بازخوردهای بسیار خوبی از سوی منتقدان دریافت کرد. بازی اما استون در نقش این زن شرور با تحسین‌های زیادی رو به رو شد. کروئلا تا همین‌جا به عنوان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های امسال شناخته می‌شود.

بدترین: گوفی (A Goofy Movie)

گوفی

  • سال انتشار: ۱۹۹۵
  • کارگردان: کوین لیما
  • صداپیشگان: بیل فارمر، جیم کامینگز، کلی مارتن , راب پالسن
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۵۹ از ۱۰۰

بدون شک گوفی یکی از ماندگارترین و البته دوست‌داشتنی‌ترین شخصیت‌های دیزنی است اما متاسفانه در اولین فیلم انفرادی‌اش با استقبال پایین منتقدان رو به رو شد. در این انیمیشن گوفی به رابطه‌ی سرد میان خودش و پسرش مکسی، در آستانه‌ی سن بلوغ پی می‌برد؛ بنابراین تصمیم می‌گیرد برای ترمیم این رابطه و نزدیک شدن به او با هم به یک سفر ماهیگیری بروند، فارغ از این که مکسی در سفر دردسرهای بیش‌تری به بار خواهد آورد.

اولین فیلم مستقل گوفی در سال ۱۹۹۵ اکران و با واکنش‌های عمدتا منفی از سوی منتقدان مواجه شد. آن‌ها معتقد بودند ماجراهای گوفی و مکسی برای بچه‌ها به اندازه‌ی کافی جذاب و هیجان‌انگیز است ولی بدون شک والدین بچه‌ها انتظار بیش‌تری از این انیمیشن دوست‌داشتنی دارند.

از حق نگذریم گوفی یکی از آثار دیزنی است که شاید در آن دوران به ناحق با این حجم از نقدهای منفی رو به رو شد و حالا که بعد از گذشت بیست و پنج سال به آن نگاه می‌کنیم آن‌قدرها هم بد نیست. البته استفاده از صدا پیشگانی که در آن دوران چندان سرشناس نبودند هم در دریافت این واکنش‌ها بی تاثیر نبود.

در هر صورت گوفی علیرغم امتیاز نسبتا پایینِ راتن تومیتوز، پس از گذشت سال‌ها به یکی از فیلم‌های کالتی تبدیل شده که طرفداران زیادی دارد؛ پس انتخاب بر عهده‌ی شما.

بهترین: زوتوپیا (Zootopia)

زوتوپیا

  • سال انتشار: ۲۰۱۶
  • کارگردانان: بایرون هاوارد، ریچ مور
  • صداپیشگان: جنیفر گودوین، جیسون بیتمن، ادریس البا، شکیرا، کیتی لوز، آلن تودیک
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۹۸ از ۱۰۰

زوتوپیا به عنوان یکی از آثار نسبتا جدید دیزنی، یکی از بهترین‌ها هم لقب گرفته است. زوتوپیا هر آنچه یک انیمیشن برای جذابیت‌های بصری نیاز دارد را در خود دارد؛ از تصاویر گرافیکی فوق‌العاده دقیق و خوش‌رنگ و لعاب گرفته تا استفاده از بعضی از مشهورترین هنرمندان دنیا به عنوان صداپیشه و البته موسیقی شنیدنی. در کنار همه‌ی این ویژگی‌ها چیزی که این انیمیشن را از سایر رقبا متمایز می‌کند، درون‌مایه‌ی اجتماعی عمیق آن است که تا سال‌ها با هر مخاطب بزرگ‌سالی می‌ماند.

داستانِ زوتوپیا همان‌طور که از نامش مشخص است در یک آرمان‌شهر (اتوپیا) می‌گذرد که ساکنانش این بار به جای انسان‌ها حیوانات هستند. ظاهرا همه چیز در این شهر در ایده آل‌ترین حالت ممکن قرار دارد؛ فرصت برابر برای رشد همه‌ی حیوانات، روابط دوستانه میان همه‌ی اقشار جامعه و البته زندگی صلح‌آمیز شکار و شکارچی در کنار یکدیگر.

خرگوش جوانی به نام جودی هاپس به امید زندگی بهتر به زوتوپیا مهاجرت می‌کند و به عنوان اولین افسر از گونه‌ی خرگوش‌ها در اداره‌ی پلیس مشغول به کار می‌شود. همه چیز در ابتدا برای جودی رویایی به نظر می‌رسد تا این که متوجه می‌شود مافوقش اصلا او را قبول ندارد؛ بنابراین تصمیم می‌گیرد شخصا به حل و فصل مسائل شهر بپردازد. او برای حل یک معمای پیچیده‌ی جنایی با روباهی به نام نیک وایلد همکاری عجیب و بانمکی را شروع می‌کند.

زوتوپیا با استقبال فوق‌العاده‌ی مخاطبان و منتقدان همراه شد. بسیاری معتقدند این انیمیشن همان قدر که در جذب مخاطبان کم سن و سال موفق عمل می‌کند، پیام‌های اجتماعی صریح و تند و تیزی دارد که به کار بزرگ‌سال‌ها می‌آید. مثلا رابطه‌ی جودی و نیک ثابت می‌کند که دو نفر که ظاهرا هیچ ربطی به هم ندارند و اتفاقا دو قطب مخالف یک آهن‌ربا هستند، می‌توانند برای رسیدن به یک هدف واحد با هم همکاری کنند. همچنین جودی به عنوان یک دختر سخت‌کوش الگوی بسیار خوبی برای بچه‌هاست و نشان می‌دهد که برای جذاب بودن نیازی نیست پرنسس باشید بلکه می‌توانید با تلاش و کوشش به جایگاهی که استحقاق آن را دارید برسید.

در هر صورت اگر به دنبال انیمیشن نسبتا جدیدی هستید که در کنار بچه‌ها، خودتان هم از تماشای لحظه‌لحظه‌ی آن لذت ببرید، زوتوپیا را فراموش نکنید.

بدترین: جوجه کوچولو (Chicken Little)

جوجه کوچولو

  • سال انتشار: ۲۰۰۵
  • کارگردان: مارک دیندال
  • صداپیشگان: زاک براف، گری مارشال، جون کیوسک، استیو زان، ایمی سداریس، مارک والتون
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۳۶ از ۱۰۰

انیمیشن جوجه کوچولو واقعا از نظر گرافیکی بانمک است اما خب این فقط بخش کوچکی از ماجراست و زیرپوسته‌ی این همه رنگ و لعاب داستان منسجم و جذابی وجود ندارد؛ به همین دلیل هم به عنوان یکی از ضعیف‌ترین آثار دیزنی شناخته می‌شود.

جوجه کوچولو از یک داستان فولکلور بسیار معروف اقتباس شده. جالب است بدانید والت دیزنی در سال ۱۹۴۳ و در بحبوحه‌ی جنگ جهانی دوم برای نخستین بار این داستان را اقتباس کرد و در سال ۲۰۰۵ تصمیم گرفت این انیمیشن کلاسیک را بازسازی کند که البته نتیجه چنگی به دل نزد.

داستان درباره جوجه کوچولویی است که فکر می‌کند موشکی به سرش اصابت کرده و دنیا به پایان می‌رسد یا همان‌طور که خودش می‌گوید «آسمان می‌افتد». او که از این واقعه به شدت مضطرب شده همه‌ی مردم را خبر می‌کند و تشویش و آشوبی در شهر به پا می‌شود. بعد از اینکه مشخص  می‌شود موشکی در کار نبوده و در حقیقت بلوطی به سرش خورده، اعتماد مردم از جوجه کوچولو سلب می‌شود. تا اینکه یک سال بعد شهر جدی جدی با خطر موجودات فضایی رو به رو می‌شود و جوجه‌ی جوان قصه‌ی ما باید برای جلب اعتماد عمومی همه‌ی تلاشش را بکند.

اما محبوبیت جوجه کوچولو فقط در شهرش خدشه‌دار نشد بلکه بعد از اکران، محبوبیتش نزد منتقدان هم از دست رفت. آن‌ها معتقد بودند بهتر است دیزنی به جای پرداختن مطلق بر جنبه‌های تکنیکی، بر بخش محتوایی انیمیشن‌ها هم تمرکز کند و با خلق داستان‌های تازه، آثار تماشایی‌تری را خلق کند.

در هر صورت جوجه کوچولو از نظر گرافیکی و فنی از برترین انیمیشن‌های دیزنی چیزی کم ندارد؛ بنابراین اگر محتوای نخ نمایش برایتان مهم نیست، احتمالا از تماشای آن لذت خواهید برد.

بهترین: دامبو (Dumbo)

دامبو

  • سال انتشار: ۱۹۴۱
  • کارگردان: بن شارپستین
  • صداپیشگان: ادوارد بروفی، هرمن بینگ، استرلینگ هالووی، ورتا فلتون، کلیف ادواردز
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۹۸ از ۱۰۰

دامبوی شگفت‌انگیز به عنوان چهارمین انیمیشن بلند سینمایی والت دیزنی هنوز هم با گذشت سال‌ها طرفداران پروپا قرصی دارد که حاضر نیستند این نسخه‌ی کلاسیک را با انیمیشن‌های خوش‌رنگ و لعاب امروزی عوض کنند.

بچه فیل بازیگوشی به نام جانبو جونیور به خاطر گوش‌های بزرگ و غیرعادی‌اش از سوی هم سن و سال‌هایش مورد تمسخر قرار می‌گیرد و دامبو نامیده می‌شود. او که به جز مادرش و یک موش بامعرفت به نام تیموتی هیچ دوست دیگری ندارد کم‌کم منزوی می‌شود. تا اینکه با تشویق تیموتی تصمیم می‌گیرد توانایی‌هایش را به همه ثابت کند و اینجاست که متوجه می‌شود اتفاقا گوش‌های بزرگش موهبتی است و می‌تواند به کمک آن‌ها پرواز کند.

دامبو در طول همه‌ی این سال‌ها یکی از انیمیشن‌ها محبوب منتقدان بوده و به خاطر مضمون تاثیر گذار، قصه‌گویی بی‌نظیر و روایت بی‌نقص تعداد زیادی داستان در مدت زمان محدود و البته موسیقی متن بی‌نظیرش (که اتفاقا برنده‌ی اسکار شد) تحسین می‌شود.

کمپانی دیزنی در راستای بازسازی آثار کلاسیک معروفش به سراغ دامبو هم رفت و در سال ۲۰۱۹ لایو اکشنی به کارگردانی تیم برتون را روانه‌ی سینماها کرد. این فیلم علیرغم انتظارات بالا با واکنش‌های متوسطی از سوی منتقدان و مخاطبان همراه شد و بسیاری معتقدند حتی به گرد پای انیمیشن اصلی نرسیده و نمی‌تواند خاطره‌ی شیرین آن را تکرار کند.

بدترین: برادر خرس (Brother Bear)

برادر خرس

  • سال انتشار: ۲۰۰۳
  • کارگردان: رابرت واکر
  • صداپیشگان: واکین فینیکس، جرمی سوارز، ریک مورانیس، دیو توماس
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۳۷ از ۱۰۰

برادر خرس هم از آن دسته آثار دیزنی است که علیرغم امتیاز پایین راتن تومیتوز، افتضاح و وحشتناک نیست اما شوربختانه علیرغم حضور صداپیشگان مطرحی مثل واکین فینیکس موفق به کسب نظر مثبت منتقدان نشد.

برادر خرس روایتگر زندگی شکارچی جوانی به کینای است که تصمیم می‌گیرد از خرس‌هایی که برادرش را کشتند، انتقام بگیرد. اما ارواح مرموز او را به خرس تبدیل می‌کند تا با معضلات حیوانات آشنا شود و جهان را از دریچه‌ی نگاه آن‌ها ببیند. کینای با توله خرس بانمکی به نام کودا آشنا می‌شود و کم‌کم راه و رسم زندگی به شیوه‌ی خرس‌ها را می‌آموزد.

منتقدان دیوانه‌ی برادر خرس نبودند اما واکنش‌های تند و تیزی هم نشان ندادند. بیش‌تر آن‌ها معتقد بودند برادر خرس انیمیشنی دل‌نشین و قابل‌احترام با طرح داستانی قابل‌قبول است اما در حد و اندازه‌ی نام کمپانی دیزنی با آن سابقه‌ی شگفت‌انگیز نیست.

برادر خرس در گیشه هم با استقبال متوسطی مواجه شد که نشان‌دهنده‌ی نزدیک بودن نظر مخاطبان به منتقدان است. با این وجود در جوایز اسکار ۲۰۰۴ نامزد بهترین انیمیشن بود که رقابت را به رقیب سرسختش «در جستجوی نمو» (Finding Nemo) واگذار کرد. کسی چه می‌داند شاید اگر انیمیشن پیکسار در آن سال تا این اندازه سر و صدا نکرده بود، برادر خرس دیزنی با واکنش‌های سرد رو به رو نمی‌شد.

در هر صورت تضمین می‌کنیم برادر خرس آن‌قدرها هم افتضاح نیست و اگر به دنبال یک انیمیشن معمولی و البته سرگرم‌کننده هستید، از تماشای آن لذت خواهید برد.

بهترین: سفیدبرفی و هفت کوتوله (Snow White and the Seven Dwarfs)

سفیدبرفی و هفت کوتوله

  • سال انتشار: ۱۹۳۷
  • کارگردانان: دیوید هند، ویلیام کوترل، ویلفرد جکسون
  • صداپیشگان: آدریانا کاسلوتی، لوسیل لا لاورن، هری استاکول، روی اتول، بیلی گیلبرت
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۹۸ از ۱۰۰

سفیدبرفی و هفت کوتوله نه تنها به عنوان اولین انیمیشن سینمایی بلند دیزنی شناخته می‌شود بلکه به عنوان یکی از برترین آثار این کمپانی تا ابد در ذهن طرفداران ماندگار شد. این انیمیشن از داستان‌های برادران گریم اقتباس شده و فکر نمی‌کنم در سراسر دنیا کسی پیدا شود که داستان آن را نداند.

سفیدبرفی شاهزاده خانمی زیبا و خوش‌قلب است که در تمام زندگیش مورد حسادت نامادری بدجنس قرار گرفته. تا اینکه ملکه یک شکارچی را برای کشتن او اجیر می‌کند اما شکارچی که تحت تاثیر مهربانی سفیدبرفی قرار گرفته از کشتنش صرف‌نظر می‌کند و در عوض قلب یک آهو را به جای قلب او به ملکه می‌دهد. شاهزاده خانم قصه‌ی ما که حالا به تنهایی در جنگل رها شده به کلبه‌ای متروک پناه می‌برد که هفت کوتوله‌ی معدنچی در آن زندگی می‌کنند و راضی می‌شوند در ازای نظافت خانه، به او پناه دهند.

سفیدبرفی در سال انتشارش با استقبال فوق‌العاده‌ای رو به رو شد اما نتوانست جایزه‌ی اسکار بهترین انیمیشن را کسب کند. تا این آکادمی اسکار در سال ۱۹۸۹ جایزه‌ی افتخاری را برای این فیلم ماندگار در نظر گرفت که توسط شرلی تمپل اهدا شد. سفیدبرفی و هفت کوتوله در فهرست گنجینه‌ی فیلم آمریکا جای دارد و به عنوان یکی از ۱۰ انیمیشن برتر دنیا شناخته می‌شود.

با وجود گذشت بیش از هشتاد سال از انتشار این انیمیشن هنوز هم از سوی منتقدان به دلیل داستان و شخصیت‌پردازی بی‌نظیر، جنبه‌های هنری، و آهنگ‌های به یاد ماندنی تحسین می‌شود.

بدترین: نخستین فیلم سینمایی داگ (Doug’s 1st Movie)

نخستین فیلم سینمایی داگ

  • سال انتشار: ۱۹۹۹
  • کارگردان: موریس جویس
  • صداپیشگان: توماس مک هیو، فرد نیومن، کریس فیلیپس
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۲۶ از ۱۰۰

داگ ممکن است یکی از شخصیت‌های انیمیشنی محبوب کودکان باشد اما اولین فیلم سینمایی بلندی که بر اساس این شخصیت ساخته شد، چنگی به دل نمی‌زند. این فیلم بر اساس نسخه‌ی تلویزیونی دیزنی ساخته شد و ماجراهای داگ و دوستانش را دنبال می‌کند که در یکی از گشت‌وگذارهایشان، هیولایی را در دریاچه پیدا می‌کنند. آن‌ها ابتدا وحشت می‌کنند اما کم‌کم با هیولا دوست می‌شوند. همه چیز در ایده آل‌ترین حالت ممکن قرار دارد تا اینکه داگ متوجه می‌شود هیولا در حقیقت از آلودگی‌های دریا تشکیل شده است و باید پیش از بروز فاجعه دریاچه را پاک‌سازی کنند.

نخستین فیلم سینمایی داگ با واکنش‌های تند و تیز منتقدان همراه شد و علیرغم حضور همه‌ی شخصیت های اصلی بسیاری آن را در حد و اندازه‌یک فیلم مستقل فراموش شدنی از یک برنامه‌ی تلویزیونی محبوب دانستند. این فیلم قرار بود مقدمه‌ای برای ساخت آثار دیگر باشد که با توجه به واکنش‌های نامناسب ساخت قسمت‌های بعدی هم به فراموشی سپرده شد.

بهترین: ماجراهای بسیار وینی پو (The Many Adventures of Winnie the Pooh)

ماجراهای بسیار وینی پو

  • سال انتشار: ۱۹۷۷
  • کارگردانان: جان لانزبری، ولفگانگ رایترمن
  • صداپیشگان: استرلینگ هالووی، جان فیدلر، جونیوس ماتیوز، پل وینچل، هاروارد موریس، بروس رایترمن
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۱۰۰ از ۱۰۰

وینی پوی دوست‌داشتنی بخش پررنگی از خاطرات دوران کودکی بسیاری از انسان‌های کره‌ی زمین را به خودش اختصاص داده. من که هنوز هم مشتاق ماجراجویی‌های این خرس زرد شکمو هستم و فکر می‌کنم عسلی که از کندوی زنبورها می‌دزدید خوشمزه‌ترین خوراکی دنیا است.

این انیمیشن ماندگار از داستان‌های آلن الکساندر میلن اقتباس شده و روایت دوست‌داشتنی از یک خرس کوچولو به نام پو و دوستانش شامل ببر، خر، خوک و … است که در جنگل به دنبال ماجراجویی‌های مختلف هستند. تمام شخصیت های این انیمیشن به اندازه‌ای نوستالژیک هستند که بسیاری از ما با دیدنشان دلمان برای کودکی‌مان تنگ می‌شود.

جالب است بدانید ماجراهای بسیار وینی پو به عنوان یکی از دقیق‌ترین اقتباس‌های دیزنی شناخته می‌شود که به کتاب میلن به شدت وفادار است. این انیمیشن جادویی و دل‌انگیز از آن دسته آثاری است که دل همه‌ی گروه‌های سنی را می‌برد و به راحتی می‌توانید در جمع خانوادگی به تماشایش بنشینید و همگی از تک‌تک لحظات فیلم لذت ببرید.

اما یک پیشنهاد شگفت‌انگیز دیگر برای طرفداران آثار آلن الکساندر میلن. فیلم تحسین‌شده‌ی «کریستوفر رابین» (Christopher Robin ) در سال ۲۰۱۸ توسط کمپانی دیزنی منتشر شد که داستان زندگی این نویسنده و روندی که برای نگارش و خلق شخصیت وینی پو طی کرد را بررسی می‌کند. ظاهرا آقای میلن کتاب را با الهام از پسر کوچکش کریستوفر رابین و ماجراهایی که برای او تعریف می‌کرد، می‌نویسد. در هر صورت اگر به روند شکل‌گیری این خرس زرد بانمک علاقه‌مندید، کریستوفر رابین را به هیچ عنوان از دست ندهید.

بدترین: هواپیماها (Planes)

هواپیماها

  • سال انتشار: ۲۰۱۳
  • کارگردان: کلی هال
  • صداپیشگان: دین کوک، براد گرت، استیسی کیچ، تری هچر، سدریک آنتونیو کایلس، پریانکا چوپرا
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۲۵ از ۱۰۰

دیزنی پس از موفقیت فرنچایز انیمیشنی «ماشین‌ها» (Cars) تصمیم گرفت با همان فرمول امتحان پس داده، اسپین آفی را خلق کند که شخصیت های اصلی این بار به جای ماشین، هواپیما بودند. اما نتیجه اصلا به خوبی اثر قبلی این کمپانی نبود و منتقدان آن را یکی از ضعیف‌ترین آثار دیزنی دانستند. از آنجایی که این انیمیشن با استقبال خوب مخاطبان کم سن و سال رو به رو شد دیزنی قسمت دوم آن را هم روانه‌ی سینماها کرد.

ماجرا درباره‌ی هواپیمای سم‌پاش جوانی به نام داستی چوپر است که علیرغم علاقه‌ی دیوانه‌وارش به مسابقات هوایی، به خاطر ترس از ارتفاع از شرکت در این رقابت‌ها امتناع می‌کند. تا اینکه بالاخره تصمیم می‌گیرد با کمک دوستانش بر ترسش غلبه کند و رویاهایش را تحقق بخشد.

منتقدان معتقدند انیمیشن هواپیماها به اندازه‌ای خوش‌رنگ لعاب و پر سر و صدا هست که هوش و حواس مخاطبان کم سن و سال را ببرد و احتمالا اسباب‌بازی‌های زیادی را هم در سراسر دنیا می‌فروشد. اما این انیمیشن در هر سطحی، از ناامیدکننده‌ترین آثار دیزنی محسوب می‌شود.

در هر صورت بچه‌ها احتمالا عاشق این انیمیشن می‌شوند اما استانداردهای بالای دیزنی مخاطبان بزرگ‌سال را به آثار جذاب‌تری عادت داده که هواپیماها اصلا در حد و اندازه‌ی آن‌ها نیست.

بهترین: پینوکیو (Pinocchio)

پینوکیو

  • سال انتشار: ۱۹۴۰
  • کارگردانان: بن شارپستین، همیلتون لاسک، نورمن فرگوسن، تی. هی
  • صداپیشگان: کلیف ادواردز، دیکی جونز، کریستین راب، مل بلانک، والتر کتلت، چارلز جودلز
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۹۹ از ۱۰۰

همان‌طور که از امتیاز فیلم مشخص است، پینوکیو یکی از محبوب‌ترین آثار دیزنی برای منتقدان راتن تومیتوز است. پینوکیو بعد از سفیدبرفی و هفت کوتوله به عنوان دومین انیمیشن سینمایی دیزنی شناخته می‌شود و اقتباسی از آثار کارلو کلودی به حساب می‌آید.

فیلم روایتگر داستان نجار پیری به نام ژپتو است که فرزندی ندارد. او عروسک چوبی به نام پینوکیو را با عشق می‌سازد و فرشته‌های مهربان به پاس قدردانی از او به پینوکیو جان می‌دهند. پسر چوبی قصه‌ی ما آرزو دارد روزی به یک پسر واقعی تبدیل شود اما یکی از راه‌های رسیدن به این آرزو این است که دروغ نگوید.

پینوکیو میان مخاطبان و منتقدان محبوبیت زیادی دارد و در همان سال اسکار بهترین ترانه‌ی اصلی را کسب کرد اما متاسفانه به دلیل اکران در دوران جنگ جهانی دوم با استقبال بالایی در گیشه مواجه نشد.

پینوکیو انیمیشنی بلندپرواز، ماجراجو و گاهی ترسناک است و به اندازه‌ای در فرهنگ عامه نفوذ کرده است که هنوز هم پدر و مادرها برای آموزش صداقت به فرزندانشان، پینوکیو و دماغ بزرگش را مثال می‌زنند. در هر صورت اگر به دنبال یکی از برترین آثار دیزنی هستید، شک نکنید پینوکیو درست‌ترین انتخاب است.

بدترین: کتاب جنگل ۲ (The Jungle Book 2)

کتاب جنگل 2

  • سال انتشار: ۲۰۱۳
  • کارگردان: استیو ترنبرث
  • صداپیشگان: جان گودمن، هیلی جوئل آزموند، تونی جی و کانر فانک
  • امتیاز راتن تومیتوز به انیمیشن: ۱۸ از ۱۰۰

انیمیشن اصلی کتاب جنگل در سال ۱۹۶۷ ساخته شد و تا به حال اقتباس‌های زیادی از آن صورت گرفته است. دیزنی در سال ۲۰۰۳ تصمیم گرفت قسمت دوم این انیمیشن را راهی سینماها کند که  در راستای داستان فیلم اول است. موگی که دلش برای دوستانش تنگ شده، دوباره به جنگل بازمی‌گردد. فارغ از این که اتفاقات ترسناکی در انتظار او است.

بسیاری از منتقدان معتقدند قسمت دوم اصلا در حد و اندازه‌ی فیلم اصلی نیست و خاطره خوب یکی از دل‌نشین‌ترین آثار کلاسیک دیزنی را خدشه‌دار کرد. البته در سال ۲۰۱۶ لایو اکشنی بر اساس کتاب جنگل ساخته شد که با استقبال بالایی رو به رو شد و اثر به مراتب بهتری است.

منبع: looper

[ad_2]

Source link

Recommended Articles

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.