تارانتینو به ساخت نسخه‌ی بازسازی شده فیلم سگ‌های انباری فکر می‌کند

[ad_1]

کوئنتین تارانتینو در گفت‌وگوی اخیرش اعلام کرده به ساخت نسخه‌ی بازسازی شده فیلم «سگ‌های انباری» (Reservoir Dogs) به عنوان دهمین و آخرین اثر سینمایی‌اش علاقه‌مند است.

به عقیده‌ی بسیاری از سینمادوستان دو فیلم نخست کوئنتین تارانتینو یعنی سگ‌های انباری و «داستان عامه‌پسند» در کنار «بیل را بکش» بهترین فیلم‌های او هستند. آثاری که خبر از ظهور یک کارگردان جوان بااستعداد می‌دادند که سعی داشت فرمول‌های فیلم‌سازی و ساختارهای خطی و سنتی هالیوود را بشکند. تارانتینو تا به امروز تنها نُه فیلم بلند داستانی ساخته و بارها اعلام کرده پس از ساخت دهمین فیلمش از سینما خداحافظی خواهد کرد، اما این‌طور که پیداست او برای ساخت این فیلم بسیار مردد بوده و هنوز تصمیم قاطعی در این باره نگرفته است. این فیلم‌ساز پنجاه‌وهشت ساله در گفت‌وگویی کرده برای دهمین و آخرین فیلم‌اش به بازسازی سگ‌های انباری فکر کرده است.

تارانتینو در ابتدای هفته‌ی جاری در برنامه‌ی «پخش زنده با بیل مار» از شبکه‌ی HBO حضور یافت و در پاسخ به سوال مجری درباره‌ی آخرین فیلم‌اش بیان کرد: «من به ساخت نسخه‌ی بازسازی شده سگ‌های انباری به عنوان آخرین فیلم خودم فکر کرده‌ام، من این کار را نمی‌کنم، اینترنت، خیلی خب؟ [منظور تارانتینو در اینجا این است که در فضای مجازی شایعاتی در این خصوص شکل نگیرد] اما واقعا به بازسازی سگ‌های انباری فکر کرده‌ام.»

تارانتینو چندی قبل در گفت‌وگویی با پادکست پیور سینما (Pure Cinema) بیان کرده بود او نهایتا یک فیلم دیگر خواهد ساخت و حتی ممکن است از ساخت آن هم صرف نظر کند؛ زیرا معتقد دارد آخرین اثر بسیاری از فیلم‌سازان تحسین شده فیلم‌های ضعیفی هستند. بخشی از صحبت‌های او به این شرح است: «شاید من نباید فیلم جدیدی بسازم، چون الان با خداحافظی و چنین پایان سینمایی مشکل ندارم. معمولا سه فیلمی که کارگردان بزرگ پیش از آخرین اثرشان ساخته‌اند، عالی هستند؛ فیلم‌هایی فوق‌العاده برای پایان دادن به کار یک فیلم‌ساز. مثلا اگر دان سیگل با «فرار از آلکاتراز» از سینما خداحافظی می‌کرد چقدر عالی می‌شد، اما او به خاطر پول دو فیلم دیگر ساخت… خدای من، خدای من.»

آخرین فیلم تارانتینو «روزی روزگاری در هالیوود» است که برای نخستین بار در جشنواره‌ی کن ۲۰۱۹ روی پرده رفت و با بودجه‌ای ۹۰ تا ۹۶ میلیون دلاری به فروشی بالغ بر ۳۸۹ میلیون دلار رسید و در نودودومین دوره‌ی جوایز اسکار هم در ۱۰ شاخه نامزد شد که در نهایت توانست جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای پیت و جایزه‌ی اسکار بهترین طراحی صحنه را کسب کند. به همین خاطر چنین فیلمی را می‌توان پایانی آبرومند برای یک فیلم‌ساز موفق دانست. تارانتینو اغلب فیلم‌های آخر کارگردان‌ها را وحشتناک می‌داند و در این باره گفته: «چه کارگردانان دوران طلایی هالیوود که در دهه‌ی شصت و هفتاد آخرین فیلم‌شان را ساختند و چه فیلم‌سازان جدیدتر که در دهه‌ی نود آخرین آثارشان را ساختند، عملکرد ضعیفی داشتند. مثلا آرتور پن کارگردان «بانی و کلاید» آخرین فیلمش پن و تِلر کشته می‌شوند است. بگذارید اینطور بگویم که یک پایان خوب برای کارنامه‌ای قابل قبول، بسیار نایاب است.»

منبع: Screenrant

[ad_2]

Source link

Recommended Articles

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.