دیوید لینچ بهترین فیلم ورنر هرتسوگ را معرفی کرد • دیجی‌کالا مگ

[ad_1]

دیوید لینچ و ورنر هرتسوگ دو تن از تاثیرگذارترین پیشگامان تاریخ سینمای قرن بیستم هستند و همچنان با قدرت به کار خود ادامه می‌دهند. لینچ و هرتسوگ که به خاطر برخی از شاهکارهای معتبرشان مانند «کله‌پاک‌کن» (Eraserhead) و «آگیره، خشم پروردگار» (Aguirre, the Wrath of God) از میان دیگر آثار تحسین شده‌شان، شناخته می‌شوند، قطعا باید در زمره بزرگترین فیلمسازان زنده زمان ما به حساب آیند، زیرا آن‌ها هرگز از دیدگاه‌های هنری خود تخطی نکردند.

لینچ قبلا با هرتسوگ در درام جنایی «پسرم، پسرم، چه کرده‌ای؟» (My Son, My Son, What Have Ye Done) محصول سال ۲۰۰۹ به عنوان تهیه کننده همکاری کرده بود. پنج سال بعد، در یک مصاحبه، از لینچ خواسته شد که نام فیلم مورد علاقه‌اش از ورنر هرتسوک را بنویسد و او بدون هیچ تردیدی و همچنین بدون هیچ توضیحی به «اشتروشک» (Stroszek) اشاره کرد.

تراژیکمدی ورنر هرتسوگ محصول ۱۹۷۷ روایت داستان یک نوازنده خیابانی برلینی است که پس از رهایی از زندان آلمان را ترک می‌کند. در جستجوی گریزان برای زندگی بهتر، او خود را در ویسکانسین می‌بیند، زیرا ایده‌آل رویای آمریکایی به سرعت به چیز دیگری تبدیل می‌شود. «اشتروشک» که در ویسکانسین فیلمبرداری شد، یکی از عجیب‌ترین فیلم‌هایی است که تاکنون ساخته شده، اما به شکل غیرقابل انکاری زیبا است.

هرتسوگ در مصاحبه‌ای با راجر ایبرت، درباره نمادهای عجیب به کار رفته در «اشتروشک» و برخی از برداشت‌های مردم از صحنه فیلمبرداری توضیح داد: «نمی‌دانم چگونه و چرا. نکته عجیب این است که با وجود تمام قسمت‌های رقص و مسخره‌بازی پایان «اشتروشک»، باز هم نتوانستند آن را تحمل کنند، آن‌ها از فیلم متنفر بودند، بهتر است بگویم وفادارانه از فیلم متنفر بودند. شدت نفرت آن‌ها از «اشتروشک» به حدی بود که سر آخر مجبور شدم خودم فیلمبرداری کنم، چون فیلمبردار ما که بسیار خوب و متعهد هم بود، آنقدر از این فیلم متنفر بود که نمی‌خواست فیلمبرداری آن را انجام دهد. او گفت: «من هرگز چیزی تا این حد احمقانه‌ ندیده‌ام.» و من در تمام این مدت سعی کردم بگویم که چیز بزرگی در آن نهفته است اما آن‌ها نتوانستند ببینند. وقتی درباره این تصاویر صحبت می‌کنید، چیز بزرگ‌تری در موردشان وجود دارد، و من مدام می‌گویم که ما باید زبان مناسبی برای تمدن خود خلق کنیم، و باید تصاویر مناسبی هم برای تمدن خود خلق کنیم. اگر این کار را نکنیم، مثل دایناسورها می‌میریم.»

منبع: faroutmagazine

[ad_2]

Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *