نقدها و نمرات فیلم پاریس، منطقه 13؛ روایت عشق و حاشیه‌نشینی (جشنواره کن 2021)

[ad_1]

فیلم «پاریس، منطقه ۱۳» (Paris, 13th District 2021) به کارگردانی و تهیه‌کنندگی ژاک اودیار دیروز در بخش مسابقه‌ی اصلی جشنواره‌ی کن به نمایش درآمد و حالا بررسی‌های مربوط به این فیلم منتشر شده است.

آثار ژاک اودیار همواره با استقبال خوبی در جشنواره‌ی کن مواجه شده‌اند. از این فیلم‌ساز شصت‌ونه ساله به عنوان برترین کارگردان مؤلف در بین سینماگران فعلی سینمای فرانسه شناخته می‌شود، اودیار با فیلم «یک پیامبر» در سال ۲۰۰۵ به شهرت رسید و در سال ۲۰۱۵ به خاطر فیلم «دیپان» نخل طلای جشنواره‌ی کن را از آن خود کرد. از ویژگی های بارز فیلم‌های وی، می‌توان به وجود عامل موسیقی متن درون آن‌ها اشاره کرد؛ موسیقی‌هایی که هیچکدام منبع خارجی ندارند.

برخلاف انتظارات سینمادوستان و منتقدان چندان پاریس، منطقه ۱۳، فیلم جدید اودیار را دوست نداشتند و تا به این ساعت در پایگاه راتن‌تومیتوز بر اساس ۹ بررسی امتیاز ۶۷ از ۱۰۰ برای آن به ثبت رسیده است. داستان پاریس، منطقه ۱۳ درباره‌ی چهار دوست است که رابطه‌ی میان آن‌ها از عشق به رفاقت در رفت و آمد است. این فیلم از مجموعه داستان‌های کوتاه گرافیکی (کمیک) «کشتن و مرگ» اثر کاریکاتوریست فرانسوی، آدریان تومین اقتباس شده است.

منتقدان درباره‌ی فیلم پاریس، منطقه ۱۳ چه می‌گویند؟

پیتر بردشاو از گاردین

  • امتیاز: ۸۰ از ۱۰۰

ادیار از تسلط بصری همیشگی خود برای نمایش داستان‌های جذاب و بهم پیوسته‌ای از روابط چند شخصیت در منطقه‌ی سیزدهم پاریس استفاده کرده است. این فیلم یک اثر جذاب، دیدنی و سرگرم کننده درباره‌ی روابط و جذابیت فیزیکی است.

پیتر دبروژ از ورایتی

کارگردان یک پیامبر نکته‌سنجی‌ها آدریان تومین، کاریکاتوریست آمریکایی را به محله‌ای کمتر شناخته شده از پاریس می‌برد، جایی که جوانان برای ایجاد ارتباطات پایدار تلاش می‌کنند.

جاناتان رامنی از اسکرین اینترنشنال

داستان‌های عاشق‌پیشگی جوانان در پاریس مدت‌هاست که در سینمای فرانسه موضوع جذابی است، اما این دست فیلم‌ها همواره در معرض تغییر و تحول بوده‌اند. اودیار با منطقه ۱۳ پاریس موفق می‌شود با سر و صدایی دوباره سینمای خودش را در این مسیر به جلو ببرد.

تاد مک کارتی از ددلاین

  • نظر کلی: منفی / امتیاز: +C

پاریس، منطقه ۱۳، یک فیلم درام اپیزودیک است که شور و هیجان زیادی دارد، اما نمی‌تواند انرژی‌اش را حفظ کند و مانند یک درام کامل و بهم پیوسته ظاهر نمی‌شود. البته از فیلم به طور کلی ناامید نخواهید شد، ولی اثر جدید اودیار پایین‌تر از انتظارات است.

تاد مک کارتی از ددلاین

جیسون سولومنز از درپ

با اثری عجیب و غریب مواجه هستیم که عمدتا به صورت سیاه و سفیذ ساخته شده و صحنه‌های جنسی آن زیاد است. فیلم در شخصیت‌پردازی و قصه‌گویی مشکلاتی دارد و بیش از آنکه شبیه به یک وعده‌ی غذایی کامل باشد، در حد اسمورگسبورد است!

منبع: RottenTomatoes

[ad_2]

Source link

Recommended Articles

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.